Remanent 7. Gra bez piłki

Dlaczego warto przeczytać książkę "Remanent 7. Gra bez piłki":

- Siódmy tom zamykający serię REMANENT;
- Galeria portretów legend polskiego sportu i dziennikarstwa, m.in. Zbigniewa Bońka, Karola Bieleckiego, Sławomira Szmala i Andrzeja Janisza;
- Szczere wywiady przeprowadzone z Wojciechem Łazarkiem, Dariuszem Mioduskim, Sebastianem Milą, Maciejem Skorżą, Barbarą Włodarczyk i Elżbietą Blaźniak na temat Legii Warszawa, reprezentacji Polski i Rosji Władimira Putina;
- Mistrzowski styl pisania Jerzego Chromika, który jest połączeniem dociekliwości, pietyzmu, rzetelności i pięknej, poprawnej polszczyzny;
- Poradnik dla młodych adeptów dziennikarstwa sportowego, jak należy pisać zgodnie ze sztuką, tak jak drzewiej robiono to w tygodniku „Sportowiec”.

Opis z okładki książki "Remanent 7. Gra bez piłki":

Rewolucja cyfrowa z ostatnich kilkunastu lat spowodowała niewyobrażalne zmiany w dziennikarstwie. Coraz większą rolę zaczęły odgrywać media społecznościowe bazujące na szybkości przesyłania informacji i kontrowersyjnych treściach generujących gigantyczne zasięgi, które przekładają się na zyski twórców. Wielu przedstawicieli tego zawodu dostosowało się do nowej rzeczywistości i obniżyło standardy pracy, ale nie Jerzy Chromik, który udowodnił, że można pójść z duchem czasu, jednocześnie nie rezygnując z tego, co jest esencją dobrego dziennikarstwa, czyli rzetelności, wszechstronności, kwiecistego języka i zmuszania czytelnika do myślenia.

Książka Gra bez piłki jest zwieńczeniem jego pracy nad serią Remanent. Najnowszy tom, którego wydanie zbiega się z siedemdziesiątymi urodzinami dziennikarza, łączy teksty opublikowane w tygodniku „Sportowiec” w latach 80. XX wieku z wywiadami przygotowanymi przez niego dla strony internetowej TVP Sport w nowym tysiącleciu. Ich bohaterami byli m.in. Wojciech Nowiński, Dariusz Juzyszyn, Maciej Skorża, Sebastian Mila, Karol Bielecki, Sławomir Szmal, Barbara Włodarczyk i Andrzej Janisz. Nie zabrakło więc znakomitych rozmówców i dociekliwych pytań.

Kto lepiej nadawał się do roli szefa banku informacji reprezentacji Polski niż Bernard Blaut? Dlaczego Dariusz Mioduski postanowił opuścić Stany Zjednoczone i wrócić do ojczyzny? Jak nazywa się łowca talentów, który odkrył Jacka Kazimierskiego, Wiesława Wragę i Marka Leśniaka? Z jakiego powodu Wojciech Łazarek odszedł z Lecha Poznań? I na czym polega fenomen popularności Władimira Putina?

Siódmy Remanent znowu pokazuje, że najbardziej frapujące historie rozgrywają się poza arenami. Wszystkie tomy serii prezentują inspirujący dla następnych pokoleń dorobek autora. Wolny od schematów, podobnie jak występy wysublimowanego George’a Besta, który grał w koszulce Manchesteru United z numerem... 7.

Opis przygotowany przez księgarnię:

Książka Remanent 7. Gra bez piłki pióra Jerzego Chromika skupia się na wydarzeniach z lat 80. XX wieku. Autor z charakterystyczną dla siebie empatią i dbałością o wysokie standardy językowe przypomina postacie, bez których trudno wyobrazić sobie polski sport i dziennikarstwo: Zbigniewa Bońka, Antoniego Piechniczka, Wojciecha Łazarka czy Andrzeja Janisza.

W najnowszym i zarazem ostatnim Remanencie pojawiają się legendy z różnych dyscyplin i pokoleń, a także osoby związane ze światem reportażu: Karol Bielecki, Sławomir Szmal, Anna Rozpiórska, Rafał Kubacki, Wojciech Nowiński, Jerzy Greszkiewicz, długowieczny Czesław Romankiewicz i Barbara Włodarczyk.

Czyją zasługą była najdziwniejsza zmiana podczas mundialu w Meksyku w 1986 roku? Jaki artykuł w tygodniku „Sportowiec” pozostawił wyrwę w sercu Wojciecha Łazarka? Po kim Sebastian Mila otrzymał ksywkę „Roger”? W jaki sposób Dariusz Mioduski zbił majątek w Stanach Zjednoczonych? I kto zgłaszał piłkarzy Legii do elitarnej Ligi Mistrzów?

Jerzy Chromik nie ogranicza się jedynie do wspomnień, ale w swoich tekstach i wywiadach skłania czytelnika do refleksji na temat kondycji współczesnego sportu i dziennikarstwa. Remanent 7. Gra bez piłki jest dowodem na to, że opowieści sportowe można przedstawiać w fascynujący sposób nie tylko przez pryzmat wyników i pomeczowych, suchych statystyk. Jego historie wykraczają daleko poza boisko.

Opinie o książce "Remanent 7. Gra bez piłki":

„Panta rhei” – wszystko przemija, ale świetne reportaże i wywiady Jerzego wracają. Doskonałość nie może wszak zaginąć. Ten 7. tom jest klamrą spinającą jego dziennikarskie dokonania. W tygodniku „Sportowiec” byliśmy jak marynarze dobijający do portu z ładunkiem, bo co tydzień zostawialiśmy w redakcji teksty i ruszaliśmy dalej w morze tematów. A na czym polegał fenomen tekstów Jurka? Odpowiedź jest prosta: trafiał do czytelników. A te tomy potwierdzają, że trafia nadal!
Lech Ufel

Ze wszystkich remanentów, jakie istnieją, najbardziej cenię sobie przegląd historii sportowych i okołosportowych Jerzego Chromika – nie tylko dlatego, że jest moim imiennikiem i przyjacielem, ale i dlatego, że w jego opowieściach można dostrzec prawdę wagi życiowej: „jeśli nie możesz liczyć na siebie, licz na to, że w towarzystwie Chromika trener Andrzej Strejlau wytrzyma dłużej niż 15 minut w jednym miejscu”.
Jerzy Najda

W pierwszej klasie liceum był moim największym wrogiem. Od ponad pół wieku jest największym przyjacielem. A „od zawsze” podziwiałem jego łatwość pisania, bo choć nie wszystkie lektury szkolne znał na wylot, to z każdego wypracowania dostawał najwyższą ocenę w klasie.
Henryk Hałajko

Tak w ogóle to kunszt prawdziwego dziennikarza poznaje się nie po tym, jak zaczyna, tylko po... „Remanencie”.
Andrzej Ferens

Uczciwie? Przeczytałem niewiele tekstów Jurka Chromika. Ale go poznałem. I polubiłem. I zaręczam, że zna się na tym, o czym pisze. A pisze rzetelnie, mądrze i uczciwie. A uczciwość to taka ciut zaśniedziała cecha, którą cenię najbardziej. Dlatego cenię sobie znajomość z Jurkiem. I uczciwie polecam jego książki.
Zbigniew Zamachowski

Poprosiłem AI, by napisała felieton o mundialu w stylu Jerzego. Nie potrafi. Pisze językiem, z którym on od lat walczy. Dominowała sztampa, bełkotliwość, utarte związki frazeologiczne. Bo inteligencja jest sztuczna, a Chromik pozostaje prawdziwy. Jerzego podrobić się nie da. Jego sztuka prowadzenia wywiadów to... po prostu sztuka. Błyskotliwość, wiedza i humor przenikają się ze szczerością. Choć ponoć to ostatni „Remanent”, to mam nadzieję, że to nie koniec. Coraz trudniej bowiem o autora, który opiera się algorytmom i nie mieści w szablonach. Oto dziennikarz. Jedyny taki.
Piotr Michałowski

To mój przyszywany ojciec. A właściwie to ja jestem przyszywanym synem, bo dużo nauczyłem się dzięki niemu. Teraz lepiej rozumiem sport, także między słowami. Siódemka to w wielu kulturach symbol szczęścia, chęci poznania prawdy. Ten „Remanent” taki właśnie jest. To mieszanka ojcowskiej troski i wyrazista klamrą tej serii. Pozostawia też „coś” więcej dla czytelniczki i czytelnika. Bo sport to więcej niż wyniki, tabele, a przecież każda i każdy z nas ma własny, ten najważniejszy rekord życiowy.
Maciej Piasecki

Biogram Jerzy Chromik:

Publicysta. Absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego i Uniwersytetu Warszawskiego. Reportaż dyplomowy obronił w pracowni Krzysztofa Kąkolewskiego. Zadebiutował w tygodniku „Sportowiec”. Publikował również w „Meczu”, „Expressie Wieczornym” i „Przeglądzie Sportowym”. Przeprowadził wiele głośnych wywiadów (najsłynniejszy to Spowiedź napastnika z Dariuszem Dziekanowskim). Autor demaskatorskich tekstów o korupcji w polskiej piłce. Konsultant filmu Piłkarski poker Janusza Zaorskiego. Od 2006 do 2020 w TVP Sport.