Córki moru

Opis z okładki książki "Córki moru":

Czasem największe potwory nie mieszkają w opowieściach. One są obok nas.

Na wschodzie pamięć nie umiera. Leży w ziemi, wchodzi pod skórę, oddycha mgłą znad narwiańskich bagien.

W 1931 roku, w zapomnianej wsi na skraju lasu giną kobiety oskarżone o czary. Ich śmierć nie kończy historii – staje się jej początkiem. A ta ziemia pozwala zapomnieć.

Współcześnie Matylda wyjeżdża na Podlasie, uciekając od przemocowego partnera. W niewielkiej miejscowości las pachnie obietnicą ciszy, przytulny dom daje złudzenie schronienia, a mieszkańcy zdają się skrywać więcej, niż pokazują.

Dwie historie zaczyna łączyć coraz więcej, a dawna krzywda upomina się o głos. Bo mrok nie znika – przechodzi z pokolenia na pokolenie, zmienia twarz, ale zawsze wraca.

Córki moru to thriller z duszą – historia o sile kobiet, dziedziczonym strachu i prawdzie. Czy da się wyrwać z miejsca, które już cię wybrało? I co się stanie, gdy w końcu odważysz się spojrzeć za siebie?

Opis przygotowany przez księgarnię:

Córki moru to mroczny thriller osadzony na Podlasiu, gdzie pamięć przeszłych krzywd nie znika, lecz trwa – ukryta w ziemi, w powietrzu i w ludziach. Ta opowieść prowadzi czytelnika w miejsce, w którym czas nie leczy ran, a mrok potrafi cierpliwie czekać na swój powrót.

Akcja splata dwie perspektywy czasowe. W 1931 roku, w zapomnianej wsi na skraju lasu, giną kobiety oskarżone o czary. Ich śmierć nie zamyka historii – przeciwnie, staje się jej fundamentem. Ziemia Podlasia chłonie to, co niewygodne, i uczy zapominania. Jednak to, co wyparte, nigdy nie znika bez śladu.

Współcześnie Matylda przyjeżdża na Podlasie, próbując uciec od przemocy i własnego lęku. Spokój lasu, zapach wilgotnej ziemi i pozornie bezpieczny dom dają jej chwilowe poczucie schronienia. Szybko jednak okazuje się, że mieszkańcy niewielkiej miejscowości skrywają sekrety, a cisza bywa bardziej niepokojąca niż hałas. Granica między przeszłością a teraźniejszością zaczyna się zacierać.

Córki moru to thriller z duszą – opowieść o sile kobiet, dziedziczonym strachu i prawdzie, która domaga się wypowiedzenia. Mrok w tej historii nie znika, lecz przechodzi z pokolenia na pokolenie, zmieniając formę, lecz zachowując swoją moc. To książka o miejscu, które wybiera swoich ludzi, i o odwadze potrzebnej, by spojrzeć za siebie i zmierzyć się z tym, co zostało ukryte.

Opinie o książce "Córki moru":

Witajcie na Podlasiu. Ale niech nie zmylą Was kolorowe okiennice. W podlaskich lasach kryją się demony, a zło nie umiera wraz z oprawcą. W tej historii - o kobietach silnych i walecznych, ale też tych absolutnie bezbronnych – przeszłość miesza się z teraźniejszością, ale zło nigdy nie daje o sobie zapomnieć.
Agnieszka Jarosławska, @ruda_czyta

 
Recenzje książki:

To powieść, która przypomina, że ból ma długą pamięć, że niesprawiedliwość wraca, gdy się ją ucisza, że siła nie zawsze wygląda jak triumf a jak przeżycie kolejnego dnia. Można poczuć się tu kruchym ale i nienazwanie silnym. To było tak bardzo moje - czytajcie!
IG: typiaraodkryminalow

Wszystko tutaj pasowało. Podobały mi się rozdziały powracające do zdarzeń z przeszłości, nawiązujące do II wojny światowej, jak i te, które ukazywały, jak Tilda powoli wychodzi ze swej skorupy i walczy o normalność. Wiele z nich wywoływało dreszczyk na plecach, a i nie obyło się bez zaskoczenia na koniec.
IG: martynicha89

Ten thriller ma duszę i nie można temu zaprzeczyć.
IG: gra_o_ksiazke

Biogram Agata Sosnowska:

Urodzona w Siedlcach, kocha Podlasie całym sercem. Jest psycholożką kliniczną oraz integracyjną terapeutką traumy i psycholożką TSR. Wykłada na Uniwersytecie Vizja oraz na Uniwersytecie Trzeciego Wieku. Uwielbia twórczość Stephena Kinga (przeczytała Miasteczko Salem pierwszy raz w wieku dwunastu lat). Wierzy w zielarstwo, moc szeptuch i kocha biały śpiew cerkiewny. Razem z bratem w 2012 roku stworzyła reportaż o życiu ludzi znad Narwi.